Uña de gato vel Vilcacora

Wszystko zaczelo sie od jednego telefonu, w ktorym moja  mama poprosila mnie a wlasciwie Marce by sie wypowiedzial na temat leku zwanego vilcza kora. Kolezanka mamy ma raka piersi i dowiedziala sie, ze ziolo to wspomaga leczenie i cos jej tam switalo ze moj maz jest z Peru zatem chciala dowiedziec sie co on wie na ten temat. Marce pojecia nie mial o co chodzi z ta vilca cora co nie dawalo nam spokoju wiec zaczelismy googlac…
A moze wszystko zaczelo sie od naszego pobytu w Peru, gdzie jak wiekszosc przyjezdnych dopadly nas problemy zoladkowe, ktorych ciezko bylo nam sie pozbyc. Nie pomogly tradycyjne leki podane przez mame Marce, nie pomogl electrolit do picia zalecany przez  jego siostre a godzina zero czyli nasz slub byl coraz blizej. Wreszcie Papa Darmis wkroczyl do akcji ze swoimi niekonwencjonalnymi metodami leczenia, podal cos, dal znac reka by o nic nie pytac i jak reka odjal na nastepny dzien bylismy jak nowo narodzeni!
Do dzis nie wiemy co to bylo, jednak wiemy, ze Papa Marce posiada wiedze jakich nie posiadaja zwykli lekarze, wiedze przekazywana z pokolenia na pokolenie wsrod rdzennych mieszkancow dzungli amazonskiej, dlatego wydaje nam sie ze dostalismy magiczny uña de gato, znane w Polsce pod nazwa Wilcza kora i stosowane w leczeniu nowotworow oraz jako srodek wspomagajcacy leczenie chemioterapia i radioterapia.
W Peru uña de gato czyli koci pazur stosuje sie w powszechnym leczeniu dolegliowsci zoladkowo-jelitowych w tym niezycie zoladka, oczyszcza przewod pokarmowy, stosowany jest czesto profilaktycznie w poprawie funkcjonowania systemu immunologicznego a takze jak wczesniej wspominalam zapobiega powstawaniu raka. A poniewaz jakis czas temu skonczyly nam sie zapasy przywiezione z  Peru, poprosilismy o przeslanie nowych z mysla o kolezance mamy. I tu moglabym napisac osobna historie jak to Papa Darmis zarzadzil bysmy mieli oryginalna uña de gato a nie proszki jak poprzednim razem i jak jego brat Osvaldo cztery dni z pakunkiem na plecach podrozowal z amozonskiego Iquitos do Limy oraz o tym jak wujek Marce ktory mial nam to przywiezc do Londynu, kiedy zobaczyl wielki pakunek kory drzewnej, bo w takiej postaci wystepuje uña de gato porabal go na male kawalki, ale dostarczyl paczke, ktora ze wzgledu na zawartosc ale tez na trud i historie jaka za soba niesie ma dla nas niezwykla wartosc.

Towarzysko na powietrzu

Gdybyscie mieli przywolac z wczesnego dziecinstwa miejsce zabaw to gdzie by to bylo? Jaki rodzaj zabawy byl powszedniejszy w domu czy na zewnatrz? Wiekszosc pamieta zabawy poza domem, w ogrodzie, na podworku, trzepaku, za blokiem z niewielka iloscia zabawek albo raczej bez nich, za to w towarzystwie innych dzieciakow. Teraz czasy sie zmienily, nie zostawia sie dzieci samych bez opieki na dworzu a tez zazylosc siasiedzka nie jest taka jak byla kiedys, bynajmniej w duzych miastach, by dzieci spedzaly czas u kogos w domu.
Tymczasem jak sie okazuje bez wzgledu na to ile bysmy czasu spedzali z dziecmi w domu to jednak wiecej uczy sie ono poza nim. Nie tylko slow, choc one sa niezwykle istotne we wczesnym rozwoju dziecka ale takze wszelkich zdolnosci mobilnych, manualnych i towarzyskich przede wszystkim. Bo choc rodzice sa kluczowi w rozwoju dziecka i ich rola jest niepowazalna to jednak bez kontaktu z rowiesnikami rozwoj ten bylby niepelny.
Patrze na Nikolasa, ktory mimo ze czesto lubi siedziec u mnie na kolanach jak lgnie do innych dzieci, jak buszuje z zlobku czy swietlicy, czyli miejscach dobrze mu znanych, jak patrzy i wykonuje pierwsze proby wspolnej zabawy, chocby to byly na razie proby wyrywania sobie z rak lopatki czy pileczki. Poprzez nasladowanie nabywa nowych zdolnosci mobilnych i staje sie coraz bardziej towarzyski, choc to w naszym domu i tak ma zapewnione
Wiele razy slyszalam ze rodzice narzekaja na to ze przez caly rok, bez wzgledu na pogode dzieci w angielskich zlobkach czy przedszkolach wychodza na zewnatrz. Malo tego jest prawnie ustanowione ze kazda sala musi miec drzwi otwarte na taras, w razie gdyby niektore dzieci mialy ochote wyjsc na zewnatrz. Dlaczego? Bo jak juz wczesniej napisalam zabawa na zewnatrz jest bardziej kreatywna i towarzyska niz w srodku gdzie wiele dzieciakow zasiada cichutko w kaciku otoczone swoimi zabawkami.
Oczywiscie nie wiem czy bedzie mi sie taka zabawa na zewnatrz podobala kiedy moje dziecko bedzie wiecznie przeziebione, ale przeciez Anglicy wierza, ze przeziebienie sie lapie od wirusa a nie jak my takze od pogody:D A zatem aby do wiosny

Polowanie na zajaca

Moj syn ma alergie na mleko krowie, dlatego nie powinien jesc wolowiny. Jednak zanim doszlam do tego by mu jej nie dawac zachodzilam w glowe skad by mu sprowadzic cielecinke, ktora jak wiadomo najlepsza jest dla polskich maluszkow. Kiedy nigdzie w marketach nie znalazlam, zaczelam szukac informacji w internecie i owszem M&S dwadziescia lat temu mial w sprzedazy ale wycofal sie podobnie jak wszyscy inni producenci ze wzgledu na etyke. To znaczy ze nie moralnie jest zabic cielaka ale jego matke jak najbardziej?
Sama miesa nie jem 17 lat i nie chce tu prawic wykladow na temat takiej powinnosci czy zabijania zwierzat. Jestem takze zdania ze wyboru kazdy dokonuje sam i jesli moj syn bedzie mial ochote w przyszlosci by miesa nie jadac z tego lub innego powodu to bede oczywiscie jego wybor tak samo akceptowac jak jego Papy, ktory mieso uwielbia i owszem czasem mnie to brzydzi ale gotuje i przyrzadam mu wszystko co chce. Bo nie chce tu pisac o mojej kuchni tylko o miesnym jedzeniu w Anglii, a wlasciwie wyboru jest jest oferowany dla dzieci.
Skoro wolowiny nie moze jesc to wystarczy poszukac na polkach w markecie co jeszcze jest w ofercie? Jest jagniecina czy tez baranina, wieprzowina, wszechobecny kurczak i w zasadzie to wszystko. Zadnego indyczka, o ktorym moja mama ciagle wspominala nie mowiac o kroliku, ktory jest ponoc bardzo zdrowy. Nie zmartwilo mnie to zbyt bardzo jako ze preferuje i tak obiady domowe niz sloiczkowe gotowce, ale chcialam uzupelnic czyms i tak skapa diete mego syna. Kurczak u nas takze odpada bo ma uczulenie na jajko, zatem wzorem wolowiny nie je, takze zostal nam jedynie indyk… Do czasu kiedy kolezanka dala mi znac, ze w wielkim Tesco widziala mieso z krolika! pytam sie jej jak to i czy trudno jej bylo znalezc, a ona mi na to ze okres swiateczny tak oproznil polki marketowe ze jedyne mieso jakie zostalo to byl wlasnie krolik, ktorego teraz Nikolas jada na zmiane z indykiem. Je o tyle o ile oczywiscie, a za trzy tygodnie mamy pierwsze wizyte u dietetyka/ alergologa, ktorej oczekiwalam od pol roku!!! well done ze sie tak z angielska wyraze

Wiecej mniej czasu

Nie lubie miec takich zaleglosci na blogu bo coraz trudniej jest mi sie zebrac i cos napisac ale tez wiele codziennych zdarzen umyka w niepamiec. A szkoda i lepiej jest siasc i napisac dwa zdania niz po nocy starac sie zebrac wszystko razem. Jednak jak wiadomo czasu nawet tego z doskoku brak a przy malym wspinaczu i niestrudzonym chodziarzu jest to wrecz niemozliwe
Przyjechala w odwiedziny moja mama co pozornie powinno mi dac chwilke wiecej dla siebie, jednak moze jeszcze za wczesnie na takie luksusy. Poki co chodze i wyjasniam gdzie co jest i przestawiam kolejne garnki, ktore przywiozla. Bo moja mama uznaje jedynie garnki emaliowane, ktorymi szczodrze mnie zawsze obdarowywuje twierdzac ze gotowanie w nich jest zdrowsze. Przyjelam do wiadomosci i wzielam jeden maly garnuszek do gotowania Nikolaskowych obiadkow, ale wtedy uruchomilam lawine garnkow emaliowych, odrobinke wiekszy bo przeciez synek juz wiekszy, wiec wiecej trzeba gotowac, ze slonecznikieim, bo przeciez lubie sloneczniki, nastepny w razie gdyby ten drugi sie juz zuzyl i tak bez konca. Tymczasem ja wciaz uzywam tego pierwszego, malego i niestety nie widze potrzeby do jakiejkolwiek zmiany i wiecej tych garnkow po prostu nie lubie. Wogole lubie duze garnki i gotowanie na dwa dni a nie wedlug porcji, jak to niektorzy maja w zwyczaju

Weekend in Paris

Paryz chodzil za nami juz od dluzszego czasu, ponaglany niedawno ogladanym filmem Tango w Paryzu, pieczonymi kasztanami ktore jemy w kazdy weekend oraz kolejnymi swetrami w paski, ktore niezmiennie kojarza mi sie z tym miastem Mial byc na rocznice slubu, jednak poznogrudniowy czas nie sprzyja malym podrozom, takze pojechalismy teraz. Razem, we trojke, romantycznie, wesolo, ciekawie i deszczowo. Nie w glowie bylo nam ganianie wsrod turystow za atrakcjami, choc one jak wiadomo czasem same stawaly nam na drodze

Mieszkalismy blisko Montmartre, ktory zeszlismy wzdluz i wszerz uliczkami waskimi jak struzki deszczu, myslac o paryskich artystach, ktorzy nie raz i nie dwa zapewne suneli tym samym szlakiem.

Au Lapin Agile to belle epoque restauracja i kabaret, do ktorego uszczeszczali Pablo Picasso czy Paul Verlaine.

Moulin de la Galette nie raz inpirowal van Gogha, ktory mieszkal w poblizu rue Lepic.
Na samym wzgorzu znajduje sie majestatyczna bazylika Sacre-Coeur gdzie akurat odbywal sie koncert ogranowy, czyli cos czego mi dokladnie bylo trzeba w czasie tego wyjazdu, gdyz kocham organy, uwielbiam ich brzmienie, dramaturgie i moc.

Drugiego dnia spotkala nas podobna niespodzianka w katedrze Notre Dame, ktora jest sercem nie tylko w sensie geograficznym ale tez duchowym, co jest calkowicie zrozumiale zaraz bo przestapieniu progu, dla Francuzow.

Na bocznych portalach przysiadly slynne chimery, ktore maja odstarszac zlo.

Zapierajace dech w piersiach wnetrze…

Na szczescie znalezlismy czas na sztuke sama w sobie, choc nie wszyscy byli nia tak samo zainteresowani

Wieczorem mimo zmeczenia niczym pierscien do oka Saurona ciagnelismy do symbolu Paryza, czyli wiezy Eiffel, ktora za dnia nie robi az takiego wrazenia jak noca ale nam caly Paryz podobal sie bardziej noca

zajete

Wybaczcie moja tymczasowa absencje na blogu, ale co siade do komputera to mnie ktos od razu podsiada i nie daje nic napisac! Wystarczylo mu raz pokazac, posadzic i koniec! Teraz Nikolas domaga sie, wspina na krzeslo i szarpie za bluzke dopoki sam nie zajmie honorowego miejsca. A musze dodawac ze komputer musi byc wlaczony bo samo walenie w klawiature i jezdzenie myszka, kiedy nic sie nie dzieje na monitorze wcale nie jest fajne! Generalnie widze ze przyszedl czas na wspinanie sie, juz nie tylko schody sa cool ale wszelkie krzesla, kolumny, kanapy a najbardziej ja:)
A chcialam pomarudzic ze kupilam sobie nowy obiektyw, ktorym nie potrafie robic zdjec a przeciez mial byc taki cudowny ze niemal sam robic wspaniale fotki

Latynowska mama

Niedawno przeczytalam, ze nazywanie sie wzajemnie mama i tata ma negatywny wplyw na zycie seksualne i jest to czesta pulapka w jaka wpadaja nie tylko mlodzi rodzice ale tez pary z kilkuletnim stazem. Ponoc zwracanie sie do naszej polowki: mama i ojciec hamuje uczucia jakie mamy wzgledem drugiej osoby i stawia ja tylko i wylacznie w swietle np. matki dzieci a nie wciaz kochanej i pozadanej zony.
Tekst utwil mi w glowie gdyz wciaz mysle o mnie, czyli Mamicie i o swoim mezu, Papie a takze o naszym synku Papicie jak czesto sie wzajemnie nazywamy i nijak nie widze zwiazku tego artykulu z jakakolwiek prawda. Co wiecej pomyslalam sobie o czestym powiedzeniu: o matko!, ktore ma czasem pejoratywne znaczenie i az pokrecilam glowa, bo w swiecie latynowskim takie okreslenia to samo dobro
Pamietam kiedy podczas naszych jednych z pierwszych rozmow z Marce uslyszalam ze dla niego najwazniejsza jest Mama i glupie uczucie jakiejs zazdrosci czy tez niepewnosci, jakie wtedy poczulam. Z czasem poznawalam ta relacje bardziej a teraz dokladnie widze, jak wazne jest dla mojego meza milosc do matki, ktora chcialby wpoic naszemu synowi. Okreslenie Mama, mamita (czyli mamus) to wyraz szacunki i milosci, a mamita znaczy tez kochanie czyli cariño i moze byc uzywane nie tylko dla mamy ale tez dla dziewczyny czy zony, papito to takze kochanie no i milosc podwojna, do syna i ojca jednoczesnie. W niektorych krajach (Ekwadorze) mamita mowi sie na niezle laski, co ma wyraznie podtekst seksualny a po angielsku yummy mummy to mama, jaka mialoby sie ochote zjesc czyli i mama i atrakcyjna kobieta jednoczesnie. Zdrobnien rzeczownika mama w jezyku hiszpanskim jest cala masa i naprawde nie wszystkimi mozna nazwac swoja wlasna mame, tak bardzo naladowane sa ladunkiem milosnym. Mamacita czyli tez kochanie zdecydowanie nie powie syn do matki, ale po dobrym seksie ni to do swojej kochanki ni to po prostu z zadowolenia czymu nie! Mamacita to cos super a takze sexy dziewczyna mijana na ulicy w Peru.
O matko, alez Ci Latynosi zagmatwali sprawe z ta mama, co? Na dodatek co kraj to inny kod, by bylo zabawniej i przyjemniej a wszystko to dzieki jednej osobie czy tez dzieki jednemu slowu

*dodanie -ita do rzeczownika oznacza jego zdrobnienie

Tylko sie nie forsuj!

- Tylko sie nie forsuj za bardzo! Jak beda jakies ciezkie cwieczenia to sobie posiedz i nic nie rob, dobrze?
To slowa troskliwego meza przed moja dzisiejsza joga

Milo jest miec troskliwego meza, ktory zabrania nawet odkrzurzania domu, ale taki ktory traktuje mnie jak jakas staruszke to juz lekka przesada. Tym bardziej ze od mojej cesarki minal rok, czyli juz wszystko powinno sie dobrze zrosnac, ba! to juz nawet dobry czas na kolejna ciaze, wiec nie powinnam sie niczego obawiac Porozciagac mi sie chcialo bardzo, pooddychac gleboko i zrelaksowac sie, wiedzac ze nie musze nigdzie sie spieszyc i Synka jest w dobrych rekach, bo wiadomo ze cwieczenia najbardziej poprawiaja samopoczucie! Takze moze i nie odkurzam ale dzis odsniezylam przed domem, by troskliwy maz mogl bez problemu do niego wrocic:)

pada pada snieg

Dzis rano znowu przywital nas swiezy puch za oknem Jest pieknie tylko brakuje nam sanek! Zajecia w centrum znowu odwolane, dzis w zlobku bylo jak zwykle dwoch maluchow,bo chyba glupio im tak ciagle nas przepraszac ze nikt inny nie przyszedl, wiec robia to dla nas, dwoch matek z Europy Wschodniej czyli Syberii
Miejscowy farmer, ktory sprzedaje owoce i warzywa z auta tez byl zaskoczony ze przyszlysmy a my szczesliwe bo mialysmy wiekszy wybor ekologocznych owocow i warzyw
I tak to nam zycie plynie w snieznej krainie zwanej Anglia, gdzie snieg paralizuje i odstrasza miejscowych a nas niezmiennie cieszy! A, Nikolas dostal zaproszenie na pierwsze urodziny kumpla w sobote o osmej wieczorem (sic!). Dzieciaka jeszcze nigdy nie widzielismy, by sie nie darl, nie plakal, on sie zawsze drze totez Marce ustalil, ze pewnie mysla ze dziecie bedzie juz spalo a rodzice beda celebrowac jego urodziny, bo jak inaczej tlumaczyc taka godzine dla teoretycznie imprezy dla maluchow?

W czapce po domu

Wieczorna zabawa i kapiel naleza do Papy. Kiedy wczoraj weszlam do sypialni zastalam Nikolaska w Marce peruwianskiej czapce chullo i nie poraz pierwszy zreszta zobaczylam jak nasz syn podobny jest i upodabniany do swojego Papy. I niczym nowym jest stwierdzenie ze dzieci kopiuja upodobania i przyzwyczajenia rodzicow, ale zanim same sa w stanie to uczynic my nieswiadomowie narzucamy im swoje wlasne nawyki. Takze Nikolas od zawsze ma zakladana czapke po kapieli, bo raz ze czupryna spora a dwa to zwyczaj jego Papy by sie nie przeziebic. Za to krotkie przejscie z domu do auta wcale nie musi byc w czapce, bo przeciez nic sie stac nie moze, dopiero moje wrzaski ucza Pape, ze na zewnatrz zimno nie mniej niz po prysznicu:) Ale to sa wlasnie skutki przyzwyczajenie do braku zimy, ktore zmieniaja sie wraz z kolejnym rokiem mieszkania w Europie. Wczoraj tez uslyszalam jak to Papa czyta Synce polskie bajeczki, jednak nijak fonetyczny zapis moze oddac prawdziwosc mezowego czytania, ktore jest w porzadku do momentu kiedy napotyka na wers np jak uszczypnie bedzie znak i wtedy marce czyta: jak pszpsopszzzszcxzzczz, czyli zlepek polskich glosek ktory jest horrorem do wymowienia. Po czym powiedzial dosc i zamowil peruwianskie bajeczki ku mojej wielkiej radosci